Al een paar dagen voelde ik mij niet zo goed. Weinig fut, snel moe en dergelijke klachten, voldoende ellende om zeker te zijn dat mijn hartritme geheel in de war was. Samen hebben wij besloten medisch advies te vragen dus op het internet zoeken naar de mogelijkheden.
Dokter Barnard is al lang dood en verder ken je niemand dus wordt het een kwestie van gevoel. Wij kregen een goede indruk van dokter Hitzeroth (Duitse voorouders) en hij praktiseerde ook nog eens in het ziekenhuis hier om de hoek.
Een eerste afspraak werd gemaakt en al snel bleek dat wij een gelukkige keuze hadden gemaakt. Wij werden in een rustig gesprek op ons gemak gesteld door een amicale arts waarvoor hij alle tijd nam. Aansluitend het onderzoek werd er meteen een ecg en een echo van mijn hart gemaakt.
Naast het al bekende Atrium fibrilleren werd ook Atrium flutter geconstateerd. De arts vond het niet verantwoord om daar mee door te lopen (gevaar voor mogelijke beschadiging van het hart) dus adviseerde hij ter plaatse een ingreep te doen. Wij hadden de keuze tussen opnieuw een cardioversie of een ablatie (in het tweede geval worden cellen in de hartwand weggebrand om de afwijking in het prikkelgeleidingssysteem te behandelen). Omdat het effect van opnieuw een cardioversie erg onzeker zou zijn had ablatie zijn voorkeur. Ook omdat het in mijn geval toch zou moeten gebeuren dus dan maar beter meteen.
In overleg met de verzekeringsarts in Nederland werd besloten hier in Kaapstad toch cardioversie te doen en later in Nederland de ablatie (als die dan nog nodig mocht zijn). De ingreep zou twee dagen later plaatsvinden en de alarmcentrale zou er voor zorgen dat de kosten direct aan het ziekenhuis en de arts vergoed zouden worden. Dat gaat dan via een lokaal aanwezige zusterorganisatie (AIMS*) en dat moest dan in twee dagen??? Onterechte zorg want alles was keurig op tijd geregeld!
De dag van de behandeling, vrijdag de 13e (!), werden we om 10 uur verwacht. De ontvangst en de opvang is vergelijkbaar met die in Nederland. Alle medewerkers waren erg vriendelijk, behulpzaam en patiƫnt gericht. De apparatuur op de hartafdeling is zeker vergelijkbaar met die in Meppel zo niet moderner.
Nadat de monitor en de defibrillator waren aangesloten moest nog een infuusnaald worden ingebracht. Het was niet eenvoudig daarvoor een geschikte ader te vinden en ook dat was dus hetzelfde als in Nederland. Uiteindelijk wel gelukt en was het wachten op de cardioloog. Anders dan in Meppel doet de cardioloog de anesthesie en de schokken zelf.
Na korte tijd vroeg ik de verpleegster wanneer de narcose zou gaan werken maar toen bleek alles al achter de rug was en ik weer bij mijn positieven kwam. Nog een uurtje ter observatie aan de monitor blijven met ondertussen koffie en een lekkere warme maaltijd. Tot besluit opnieuw een ecg en een eindgesprek met de cardioloog.
Ik voel mij herboren! Allen die erbij waren betrokken verdienen een compliment. De Eurocross alarmcentrale in Nederland, AIMS, de mensen van het Vincent Pallotti hospitaal en dokter Jens Hitzeroth met zijn staf.
Is de gezondheidszorg hier vergelijkbaar met die in Nederland? Wat mijn ervaringen betreft zeker niet minder. Daarbij moet wel worden aangetekend dat Vincent Pallotti een particulier ziekenhuis is en dat mijn behandeling direct werd vergoed. Algemene ziekenhuizen, zoals Groote Schuur hier in Kaapstad, zijn ook wel goed maar vaak anders georganiseerd en veel drukker met de daarbij horende wachttijden.
*Alliance International Medical Services